Pyłek pszczeli kojarzymy przede wszystkim z drobnymi, kolorowymi granulkami. Zanim jednak trafi do opakowania, musi zostać pozyskany w pasiece. Nie oznacza to wybierania pyłku zgromadzonego przez pszczoły w komórkach plastra. Pszczelarze mogą zbierać część obnóży jeszcze w momencie, gdy zbieraczki wracają z nimi do ula.

Służą do tego specjalne poławiacze pyłku. Ich działanie pozwala przechwycić część przynoszonych obnóży, jednocześnie pozostawiając rodzinie pszczelej dostęp do potrzebnego jej pyłku.

Pyłek trafia do pasieki razem z pszczołą

Pszczoły zbierające pyłek odwiedzają kwiaty, a następnie transportują zgromadzony materiał na tylnych odnóżach. Uformowane obnóża są dobrze widoczne jako niewielkie grudki, których barwa może różnić się w zależności od odwiedzanych roślin.

Po powrocie do ula pyłek jest potrzebny samej rodzinie pszczelej. Stanowi ważny element jej pożywienia, dlatego jego pozyskiwanie przez pszczelarza wymaga zachowania odpowiednich zasad. Podczas pozyskiwania pyłku część przynoszonych obnóży musi nadal pozostawać do dyspozycji rodziny pszczelej.

Jak działa poławiacz pyłku?

Poławiacz pyłku jest rozwiązaniem montowanym przy ulu. Jego konstrukcja sprawia, że wracająca zbieraczka musi przejść przez otwory o odpowiednio dobranej wielkości.

Co dzieje się przy wejściu do ula?

Podczas przechodzenia przez element strącający część obnóży znajdujących się na tylnych odnóżach pszczoły odrywa się i spada do umieszczonej niżej szuflady lub pojemnika.

Pszczoła może natomiast wejść do ula. Mechanizm nie służy więc do odbierania pyłku już zgromadzonego w plastrach, ale do przechwytywania części materiału przynoszonego przez zbieraczki.

Zawartość pojemnika jest regularnie odbierana przez pszczelarza. W ten sposób można pozyskiwać pyłek bez konieczności ingerowania w komórki plastra.

Pozyskiwanie pyłku musi uwzględniać potrzeby pszczelej rodziny

Poławiacz nie powinien działać jak filtr zatrzymujący wszystko, co przynoszą pszczoły. Pyłek jest potrzebny rodzinie pszczelej, między innymi jako źródło białka i innych składników odżywczych niezbędnych do jej funkcjonowania.

Dlatego zbiór musi uwzględniać potrzeby konkretnej rodziny, warunki panujące w pasiece oraz dostępność pyłku w otoczeniu. Sposób prowadzenia zbioru powinien uwzględniać kondycję rodziny, dostępność pożytków i ilość pyłku przynoszonego do ula.

Pozyskiwanie pyłku jest więc jednym z tych elementów gospodarki pasiecznej, w których znaczenie ma nie tylko ilość zebranego surowca, ale również pozostawienie pszczołom odpowiednich zasobów.

Co dzieje się z pyłkiem po odebraniu z poławiacza?

Pyłek znajdujący się w pojemniku poławiacza nie jest jeszcze produktem gotowym do zapakowania. Po zebraniu wymaga odpowiedniego przygotowania, które umożliwia jego dalsze przechowywanie.

Nie zmienia to jednak charakterystycznej postaci obnóży. Właśnie dlatego wśród różnych produktów pszczelarskich pyłek można łatwo rozpoznać po niewielkich granulkach.

Dobrym przykładem jest pyłek oferowany przez Racjonalnych. Pochodzi z polskiej pasieki i jest sprzedawany w postaci naturalnie różnokolorowych granulek. Jego skład stanowi 100% polskiego pyłku kwiatowego.

Od pracy pszczoły do pracy pszczelarza

Pozyskanie pyłku pokazuje, że droga produktu z pasieki nie kończy się na tym, co robi sama pszczoła. Zbieraczka przynosi obnóża do ula, natomiast zadaniem pszczelarza jest pozyskanie części z nich w taki sposób, aby jednocześnie uwzględnić potrzeby rodziny pszczelej.

Poławiacz pyłku pozwala zrobić to bez wybierania zapasów z komórek plastra. Dopiero później zebrany surowiec jest odpowiednio przygotowywany do przechowywania i pakowania, zachowując charakterystyczną postać obnóży pyłkowych.

Artykuł sponsorowany